Sinds een jaar of 20 woon ik in Amsterdam. Toen ik hier kwam wonen, woonden veel mensen uit mijn geboortedorp hier. Ik had veel eetclubs, afspraken en feestjes. En mijn vriendinnen van buiten Amsterdam kwamen hier vaak om uit te gaan en festivals te bezoeken. Ik ging regelmatig naar mijn ouders in Friesland. Ook daar sprak ik nog wel met vrienden van vroeger af. Op een gegeven moment kreeg ik een relatie en ging ik samenwonen. Er veranderde toen nog niet zo veel. 

Op een gegeven moment kregen mijn vriendinnen kinderen en ik kreeg uiteindelijk ook een dochter. We spraken vaak af met de kinderen erbij. Dat ging minder spontaan dan voorheen, maar het bleef heel gezellig. Veel van de vrienden uit mijn geboortedorp vertrokken uit Amsterdam. Sommigen naar het buitenland. 

Mijn relatie hield geen stand. Ik bleef samen met mijn dochter in Amsterdam wonen. Ze was het grootste deel van de tijd bij mij. Hoewel ik veel contact hield met vriendinnen werd het wel steeds lastiger om af te spreken. De kinderen werden groter en kregen eigen vriendjes en sportwedstrijden. 

Ik was niet eenzaam. Maar merkte wel dat ik behoefte had aan meer sociaal contact in de buurt. Ik vond het toch altijd een hoop gedoe om met de auto naar vriendinnen te gaan. En spontaan afspreken deden we sowieso nooit meer. Toen ook de relaties van mijn vriendinnen strandden werd het eigenlijk alleen maar ingewikkelder omdat we niet vaak tegelijk zonder kinderen waren. 

Ik bedacht dat ik meer vriendinnen wilde in de buurt. Maar dat ging niet snel of vanzelf. Ik trof een oud-collega op straat en we spraken af voor koffie. Inmiddels zijn we vriendinnen. Ik trof een vriendin met wie het contact verwaterd was op Schiphol en we kregen weer contact. En een vriend die ik uit het oog was verloren stuurde me een berichtje en ook hem zie ik nu weer. 

Ik ging ook bij de lokale tennisclub op les. Het duurde een paar jaar maar inmiddels heb ik daar twee leuke tennisvriendinnen aan over gehouden. En ik kreeg nieuwe collega's met wie ik soms een drankje ga drinken na werktijd. 

Inmiddels kan ik zeggen dat ik heel erg tevreden ben over mijn sociale leven. En dat gun ik iedereen. Ik denk dat mijn belangrijkste tip is. Wacht niet te lang om je sociale netwerk uit te breiden, want het kost tijd en energie. En wed niet op één paard. Voor mij werkte de combinatie van oude vriendschappen nieuw leven in blazen, nieuwe vrienden maken en lid worden van een club heel goed.